Yoksulluk açıkta bıraktı

Mirzan Mahallesi Sakarya sokakta oturan 4 çocuk annesi Mesude Yılmaz'ın evi kullanılamaz halde. Çatısı sökülmüş olan eski barakada oturan Yılmaz, yetkililerden yardım bekliyor. Evinin yarısının çatısı olmadığı için ancak evinin bir bölümünü kullanabilen Mesude Yılmaz, tamir parası olmadığı için bir türlü açık olan çatısını kapatamıyor. Defalarca ilgili kurumlara başvuruda bulunduğunu dile getiren Yılmaz, yakında yağacak yağmurların korkusuyla yaşıyor.  Derme çatma barakada yaşam mücadelesi veren Yılmaz; “Ben kadın başıma 4 çocuk büyütüyorum. Yoksulum hiçbir gelir kaynağım yok. Çatıyı yapacağız dediler bana. Zaten her sene yağmur sularının altında uyuyorduk. Bu yıl tamir yapılacak umuduyla bekledikçe ama maalesef kimse yardım etmedi bana. Ramazan ayına girmişiz. Çocuklarım aş bekliyor. Öğrenci yetiştiriyorum. Ne yapacağımı şaşırmış durumdayım. Ben yetkililerin Vicdanına sığınıyorum. Kendini benim yerime koysunlar. Bakalım nasıl dayanırlar” şeklinde ifadelerle mağduriyetini dile getirdi.

Özürlü oğluna hayırsever vatandaşların yaptığı yardımlarla ayakta durduklarını ifade eden Yılmaz: “Benim en büyük oğlum zihinsel özürlü. İş yapacak durumda değil. Öte taraftan çocuklarım öğrenci. Zar zor ayakta durabiliyorum. Benim oğlumu mahalledeki herkes tanır. Zaten ondan yardım ediyorlar. Oda ancak açlıktan ölmememiz için yetebiliyor. Şu an ev sorunuyla karşı karşıyayız” dedi.

Tüm kurumlara başvuru yapan yoksul kadının imdadına kimse yetişmiyor. Eski bir barakada 4 çocuğuyla birlikte ikamet eden Yılmaz, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına Başvuruda bulunduğunu belirterek şu ifadeleri kullandı; “Barakamın Çatışı kırıldı. Sökmek zorunda kaldık. Bana yetkiler biz yaparız dediler.  Ama kimse yapmadı. Perişan olduk. Havalar yağışlı olsa perişan oluruz. Önümüz kış. Ne yapacağımızı şaşırdık. Sosyal Yardımlaşmaya başvurduk, gelip incelediler sözde bu gün yapacaklardı. Ama yok kimse gelmedi. Oruç ayı başladı ramazandayız. Biz bu ramazan ayını nasıl geçireceğiz bilemiyoruz. Yetkililer sesimizi duysunlar. Bize yardım elini uzatsınlar. Mağdur olduğumuzu tüm mirzan biliyor. Yetkililerde biliyor. Yapacaklarını söylüyorlar. Ama ne zaman? Kim nasıl yapacak. Çocuklarım aç, ve açıktan öldükleri zaman mı?. Başımıza bir olay geldikten sonramı”