3 Temmuz 2011 tarihinde Genç ilçesine bağlı Suveran Karakolu inşaatına malzeme taşırken geri dönüş yolunda bir askerin şehit olduğu, bir yüzbaşının yaralandığı olayda aracına 210 kurşun sıkılan Nizamettin Bektaş (55), vücuduna 9 kurşun isabet etmesi sonucu yatağa bağımlı hale geldi. Bektaş, karakola yaklaşık 500 metre mesafede yaşanan olayın ardından hastanede kendisini ziyaret eden tüm yetkililerin söylediği, "Sana her türlü yardımı sağlayacağız. Her şekilde arkandayız' vaatlerinin havada kaldığını, o kişilerin hiçbirinin bugün ortada görünmediğini öne sürdü. Olayın hemen ardından helikopterle Elazığ Asker Hastanesi'ne kaldırıldığını ve 4-5 gün komada yaşam mücadelesi verdiğini anlatan Bektaş, şu anda Belden aşağısının tutmadığını ve hayatını yatalak bir şekilde sürdürmeye çalıştığını söyledi.
Taburcu olup eve geldikten sonra askeri, siyasi ve mülki erkandan hiç kimsenin sıkıntıları ile ilgilenmediğini öne süren Bektaş, Bingöl milletvekili olan Kalkınma Bakanı Cevdet Yılmaz ve Vali M. Hakan Güvençer'den verdikleri sözü tutmalarını istedi. Devletin bugüne kadar kendisine 3-4 bin TL dışında hiçbir yardımda bulunmadığını ifade eden Bektaş, "Bağkur emeklisiyim. Aldığım aylık 600-700 TL'dir. Ayda 4 defa Elazığ'a tedavi olmaya gidiyorum. Her seferinde 100-150 TL harcıyorum. Maaşım tedavimi bile karşılamıyor" ifadelerini kullandı.
"DEVLETİN BANA SAHİP ÇIKMAMASINI ANLAMIYORUM"
Yaşadığı olayın ardından birçok yetkilinin verdikleri sözü unuttuğunu vurgulayan Bektaş, "Ben devlet için karakol inşaatına malzeme taşıdım. Bunu devlet için yaptım. Kendi ekmeğim için yaptım. Bir suç mu işledim bilmiyorum. Bugün bu hale düştümse bana sahip çıkılmamasına aklım ermiyor. Ne etmişim, ne yapmışım, anlamış değilim. Çıkıp bana, 'Sen bizi ilgilendirmezsin, ne halin varsa gör' desinler ona göre ben de kendi hal-çareme bakayım" siteminde bulundu.
"BİR ÇOCUĞUMUN İŞE ALINMASINI İSTİYORUM"
Kendisinin de bir terör mağduru olduğunu, terörden mağdur olanlara yapılan yardımların kendisine de yapılmasını talep eden Bektaş, "6 nüfuslu bir ailenin reisiyim. Emekli maaşımın yanında çalıştırdığım pikabımla geçimimi sağlıyordum. Aracım da şu anda hurdaya düşmüş durumda. Bahse konu olayın ardından yatalak durumdayım ve bu olay yüzünden 2 çocuğum da okulu bırakmak zorunda kaldı. Beni ziyarete gelen yetkililere en azından bir çocuğumun işe alınmasını rica ettim. Bana söz verdiler. Çocuğumun ismini aldılar. Ama maalesef aradan 8-9 ay geçmiş, hala kimsenin bizle ilgilendiği yok. Yani unutularak kaderimize terk edildik. Bu da benim zoruma gidiyor. Devlet için sakat kaldım ama devlet bana sahip çıkmıyor" ifadelerini kullandı.
