Mütareke basınına davetiye!

Dün, Harp Akademi-leri'nde...
Dehşet içinde irkildim, Org. İlker Başbuğ'u dinlerken.
Birden fark ettim ki, ne çok haksızlık yapmışız, ‘mütareke' kelimesine.
Karşılıklı silah bırakmaktır, o; ateş kesmek...
Nasıl da kirletip terk etmişiz!...
Resmen Mondros Mütarekesi sendromuna gömmüşüz, o kelimeyi.
Onunla birlikte çöplüğüne atmışız, tarihin.
Belki de o yüzdendir, mütareke kültürünün bu kadar uzağa düşmesi, bizden.
Bizim de ondan...
Çatışma kültürü, her yanımızı sarmış.
Her tartışma konusu ortadan ikiye bölmüş bizi; hatta daha çok parçaya.
Keskinleşmiş, bilenmişiz birbirimize karşı.
Taraflara ayrılmışız...
Hepimiz konuşuyoruz ama her birimizin kulağı kendi sesinde.
Karşıdakini dinleyenimiz neredeyse yok.
Sizce, ‘mütareke'siz bir dille konuşmamızın payı nedir, bunda?
Sözsüz düşünemediğimize göre...
Acaba ‘mütareke' lafzından ayrı düşmemiz mi, zihniyet savaşlarımıza sebep?
Makbul lügatlerden çıkarmamız mı, mütarekeyi düşünmemize engel?
Bugün en çok ihtiyaç duyduğumuz şey nedir, diye sorulsa...
Bana göre mütarekedir, derim.
Küstürmüş, kırmış da olsak...
Artık lügatlerimize geri çağırmalıyız, onu.
HHH
Askerin açılımı!!!
Genelkurmay Başkanı'nın konuşmasına en iyi başlık, bu olurdu, bence.
Org. Başbuğ'un neler söylediğini biliyorsunuz, zaten.
İyi kodlanmış, cesur mesajlar verdi.
Sivil-asker ilişkileri, din, laiklik, demokrasi, çoğulculuk, etnik kimlikler ve terör...
Ben daha çok, telaffuz etmediklerine kulak kesildim.
Ya da söylememeyi tercih ettiklerine.
Mütareke demedi, mesela.
Ama bir mütareke konuşmasıydı, yaptığı.
Milletin milletle kavgasına hatime gibi...
Çünkü askeri çekti, aradan.
Asker üzerinden gerilim siyaseti devrini, sona erdirdi.
İrtica lafını hiç almadı, ağzına.
Dinle, dindarla, dini hayatla sorunlu...
Çatışmacı laiklik modelinin de çağı geçti, böylece.
Laiklik vurgusu güçlüydü, evet...
Ama milletin diniyle, değerleriyle barışık bir laiklik...
Asker konuştu, evet...
Ama demokrasiye bağlılığını ilan ederek...
Kürt de dedi; Zaza da...
Farklılıklarımızı inkâr etmedi, evet...
Ama ortak noktalarımıza vurgu yaptı.
Ki, onların çok daha fazla olduğunu gördük.
Milletin o ya da bu kesimini almadı, karşısına.
Tehlikeler göstermedi, bize.
İçimize, korku salmadı.
Ya da karamsarlık...
İç düşmanlar da ihdas etmedi.
Müdafaa hatları çekmedi, kendi aramıza.
Kimseyi de dışlamadı.
Siyasi taarruz için hatt-ı hareket etmedi tayin.
Emredici değil, tanımlayıcı bir dildi, kullandığı.
Milleti olduğu gibi kabul ederek...
Milli orduyu, millete nisbetle tarif etti.
Diyorum ki:
Bu da, askerin ‘demokratik ordu' açılımıdır.
***
Kurtuluş Savaşı yıllarında yaşamıyoruz.
O günün şartları, icapları başkaydı.
Eski hal, artık muhal.
Dünyayla birlikte değiştik, biz de.
Yeni bir Türkiye var, karşımızda.
Ki, o zaman bile ‘Yurtta sulh, cihanda sulh' demişti, Atatürk.
Ben de ondan alarak ilhamı...
‘Yurtta mütareke, cihanda mütareke' devri, diyorum.
Hatta aleni çağrı yapıyorum.
Mütareke basını lazım, bize.
Hem de en alasından.
Var mısınız, mütarekeye?
***
Değil mi ki, Başkan Obama'nın yeni küresel siyaseti, ‘policy of inclusion'dır.
Ki buna biz, ‘kucaklama siyaseti' diyelim.
Ya da ‘oyuna dahil etme' politikası...
Bush'un tek taraflı dayatmacılığına, dışlayıcılığına...
‘'Ya dostsun, ya düşman'' saflaştırmasına mukabil...
‘'Ya benim gibisin, ya kendin'' duruşu, Obama'yı da aşan küresel bir trenddir, artık.
O rüzgâr, buralarda da esiyor.
Çatışma kültürü, bir dalgaydı...
Yoruldu; dünyayı da, bizi de çok yordu.
Bence sıra, matbuatımızda.
Şimdi, mütareke basınına ihyacımız var.
Ya da matbuat dünyamızda mütareke yapmaya.
Çatışma basınından bin kez daha değil midir ki, evla?
Silahları gömme vakti, geldi.
O, hain damgası vurduğumuz mütarekeciler...
Hak etmiş de olsalar...
Onlar, mazide kaldı.
Mütareke lafzını, manasını lanetlemek niye?
Korkuya ne gerek!
Mazide kaldı, harp yılları.
Pay-i tahtta Vahdettin yok.
İstanbul'da İngiliz muhibbi Damat Ferit Paşa hükümeti...
Düvel-i Muazzama'nın İşgal kuvvetleri de çoktan çekildi.
Mondros Mütarekesi, geçip gitti, uzun zaman evvel.
Milli Mücadele, destansı bir zaferle sonuçlanmadı mı?
Tu kaka ettiğimiz, daha neyin mütarekesidir?
***
Yeni bir dönem açılıyor, önümüzde...
Galiba, sorun bizde, matbuat âlemimizde.
En önde olmamız gerekirken...
En geriden biz, geliyoruz.
Bak, herkes yeni bir dile geçti.
Ama biz, elde birinci Cihan Harbi'nden kalma baltalar...
Mütareke yapmayı hâlâ bilmiyoruz.
***
Atatürk, cihan harbi mevzularının sorulduğu bir mülakatında...
Mealen demişti ki:
‘'Dünya milletleri, aynı apartman sakini komşular gibidir.
Üst katınızdaki yangına seyirci kalamazsınız.
Size de sıçrar, sonra.''
Peki ya, üst katınızda parti varsa?...
Size de sirayet etmesini mi beklersiniz?
Yoksa cama itfaiye merdiveni dayayıp, içeri mi atlarsınız?