CHICAGO - Blogculardan oluşan sol-eğilimli bir koalisyon, sağlık sigortası almak, toplu sözleşme hakkı kazanmak ve hatta profesyonel standartlar belirlemek için bir sendika kurmaya çalışıyor. Sendika kurma çabası blog dünyasındaki -özellikle de politik alandaki- gücün ve sayının büyümesinin bir uzantısı ve birçok insana göre 1980'in serbest çalışan yazarları arasındaki sendika hareketlerini andırıyor.
Organizatörler blogger sendikasının internet tabanlı yazarlar için sadece profesyonelliğin gelişmesini sağlamayacağını aynı zamanda kendilerinin aday kampanyalarındaki rollerinin önemini göstereceğini umuyor. Suburban Guerilla blogunun yazarı Susie Madrak, “Bence öyle bir noktaya geldik ki artık blog dünyasının içinde olmayan insanlar bile bizim yaptığımız işin değerini anlıyor” diyor.
Fakat bu çok sesli ve çok çeşitli internet dünyasında ne tür bir organizasyonun gerekli olduğu ve bu organizasyona kimlerin davet edilmesi gerektiği üzerine bir görüş birliği yok. Bazıları sadece aktivist blogcular için bir dernek düşünürken diğerleri ise her blogcuya açık bir lonca istiyor.
Bir grup ise sendika fikrine karşı çıkıyor. ‘Committee to Protect Bloggers'ın kurucusu Curt Hopkins bunun nedenini, “Blog yazmayı sevmemin nedeni anarşist bir eylem olması. İstediğim şeyi istediğim zaman istediğim şekilde yaparım ve kimse bana ne yapmam gerektiğini söyleyemez” diye açıklıyor. Hopkins'e göre isteyen herkes bu işi yapabilir ve bu ortamda bir ortak nokta yok. Bu yüzden de büyük çapta bir girişim başarısızlığa mahkum.
Muhafazakar blogcular da sendika kurmanın onları orta yol medyası ve konformist hale getireceğini; özgür düşünceyi kısıtlayacağını düşünüyor.
Pew Internet & American Life Project'e göre ABD'li internet kullanıcılarının yüzde 11'i başkaları hakkında internet sayfaları ya da bloglar yaratmış; yüzde 8'i ise kendileri hakkında blog oluşturmuş.
Dünya çapında 94 milyon blogu gözlemleyen Technorati ise günde, kuş gözlemlemeden ünlülerin ayakkabılarına kadar çeşitli konularda 120 bin blog yaratıldığını saptamış.
Çok az sayıda blogcu yaptığı iş için ücret alıyor ve bunların da çok azı geçimlerini bu işten sağlayabiliyor. Fakat birçoğu, bu iş için ücretli işleri kadar enerji ve zaman harcadıklarını belirtiyor.
